Een volledig plantaardig voedingspatroon, kan dat?

Onlangs kreeg ik de vraag of ik wel eens vragen ontving over een volledig plantaardig voedingspatroon en of ik daar wel eens iets mee doe.

Leuke vraag! In een tijd waarin termen als vegetarisch, vegan (veganistisch), flexetarisch  en plantaardig helemaal hip en hot zijn, kan ik dan ook volmondig deze vraag met ‘Ja’ beantwoorden.

Ja, die vraag krijg ik zeker! En ja, dan ‘doe’ ik daar wat mee.

Wat is de werkwijze van de diëtist bij een plantaardig voedingspatroon?

Als de wens vanuit de cliënt wordt benoemd dat hij of zij graag plantaardig wil eten, ga ik als volgt te werk:

Mijn eerste vraag is altijd: wat is de achterliggende filosofie/beweegreden?

Is volledig plantaardig eten gezonder?

Soms speelt bijvoorbeeld het idee dat volledig plantaardig eten veel gezonder is.  In dat geval het zaak feiten helder te benoemen: een grotendeels plantaardig voedingspatroon is absoluut gezonder dan een ‘gemiddeld’ voedingspatroon. Gemiddeld genomen eten wij Nederlanders te weinig groente, fruit, noten, bonen en peulvruchten. Niet alleen zou het verhogen van deze plantaardige producten in de voeding zorgen beter voor diverse vitamines, mineralen, minder verzadigd vet en meer vezels, maar ook de ‘voedselprint’ (milieubelasting) is aanzienlijk minder. Goed om daar bewust van te zijn, zodat je kunt zorgen voor verandering!

Let op: ik gebruik bewust het woordje grotendeels. een volledig plantaardig voedingspatroon is dat vaak niet. Het wordt dan aanzienlijk lastiger om voldoende B12, ijzer en een hoogwaardige eiwitkwaliteit te behalen. Dat wil niet zeggen dat het niet mogelijk is. Niets is onmogelijk: bijvoorbeeld middels suppletie kan altijd aangevuld worden. De vraag is dan vervolgens of dat wenselijk en haalbaar is.

Is volledig plantaardig eten beter voor het milieu?

Het kan zijn dat milieu en klimaat een rol spelen in je keuze voor een plantaardig voedingspatroon. Zoals net al is genoemd, is de milieubelasting van plantaardige voedingsmiddelen gemiddeld genomen aanzienlijk lager dan van dierlijke producten. Vlees en zuivelproducten bijvoorbeeld komen grotendeels van koeien en deze koeien zorgen voor een aanzienlijke methaan uitstoot.  Er wordt bij het klimaat niet altijd stilgestaan bij overige invloeden, en dat is soms ook ontzettend lastig te herleiden. Denk bijvoorbeeld aan transport kosten: komt jouw avocado uit Costa Rica of Jackfruit uit Azië? Dan is daar ook de nodige CO2 uitstoot geweest voor het transport. Lokale teelt is daarin uiteraard toe te juichen. De vraag is of dat voor dit soort producten kan, hoewel er steeds meer mogelijk is. Denk bijvoorbeeld aan ‘voedselflats’  die bijvoorbeeld in een stad gebouwd kunnen worden, waarin diverse lagen op een klein oppervlakte kunnen worden verbouwd. Het hele jaar door leveren deze voedselflats kwalitatief goede producten, zonder pesticiden en met aanzienlijk minder water verbruik.

Wat zijn de alternatieven op volledig plantaardig eten?

Mijn vraag is dan vervolgens: Is er ook wel eens stilgestaan bij alternatieven? Bijvoorbeeld meer insecten eten? Of niet volledig, maar grotendeels plantaardig eten. En dit vervolgens bijvoorbeeld aanvullen met een beetje vlees, vis en zuivel.

En wat is het verschil tussen milieu en dierenwelzijn? Is de vis van een duurzame vangst? Een plofkip is voor het milieu minder belastend dan een biologische scharrelkip, maar de vraag is of je dat in jouw voedingspatroon wil. En waar komt deze scharrelkip vandaan? Ook hierbij is een lokale afname uiteraard toe te juichen.

 

Wat is het advies van de diëtist?

Belangrijk om daarbij te onthouden: Als expert en dienstdoende adviseur (sportdiëtist), vind ik niet zoveel. Dat wil zeggen: Ik luister naar de wens en gewoontes van de cliënt, weet wat de consensus in de wetenschap is wat bewezen invloed heeft op gezondheid/prestaties en vervolgens vertaal ik dit in een praktisch advies: Hoe kan ik het beste van wensen, gewoontes, wetenschap vormen tot een gewenst, duurzaam en gezond voedingspatroon? En hoe kan ik het beste coachen op deze gedrags/keuze verandering?

Dus afhankelijk van de antwoorden op bovenstaande vragen wordt er bijv. een volledig of gedeeltelijk voedingspatroon opgesteld met zo nodig aanvullende suppletie en bijbehorende coaching.

Voor en nadelen van het ketodieet

Onlangs vroeg iemand mij hoe ik over het keto-dieet dacht. Die vraag krijg ik vaker in de praktijk, dus reden genoeg hier mijn antwoord met jullie te delen!

De kunst van het diëten

Even allereerst: volgens mij werken alle diëten met als doel afvallen per definitie zolang je ze volhoudt, en hoe gezond of ongezond het dieet ook is, het gewichtsverlies dat het resultaat ervan is zal per definitie een grotere gezondheidswinst zijn dan eventueel andere nadelige effecten. Uitzonderingen daargelaten.

Het keto-dieet is daar dus 1 ding van: door koolhydraten achterwege te laten pas je een truckje toe, waardoor er sowieso vaak al sprake is van calorie-restrictie en het bovendien een vrij ‘makkelijke’ regel is: het is duidelijk wat je wel/niet kan/mag doen.

 

Wat gebeurt er in je lichaam?

Door onvoldoende koolhydraten dwing je het lichaam extra vetten, maar zeker ook eiwitten te verbruiken. Je zult dus ook een grotere spierafbraak hebben (hoewel dat gedeeltelijk weer wordt beschermd door extra eiwitten uit voeding), dat is jammer voor sportieve prestaties.

Je zult ook een iets grotere vetafbraak hebben, maar er ontstaat dan ook de zogenaamde ‘ketoacidose/ketogenen/ketonlichamen’. Dat zijn ‘wannabee’ koolhydraten om de hersenen nog te kunnen laten functioneren (die functioneren normaal alleen op glucose, een vorm van koolhydraten, maar het kan natuurlijk niet zo zijn dat je direct zal te komen overlijden doordat je hersenen stoppen omdat je geen koolhydraten meer neemt). Die ketogenen ruiken vrij sterk naar ammoniak, met name zweet en adem is behoorlijk sterk aanwezig (vind ik zelf ook een nadeel). Voor de nieren is het niet heel gezond dit een heel lange tijd te doen, maar nogmaals: het gezondheidseffect van afvallen is waarschijnlijk voordeliger.

 

Keto-geen dieet en sport

Omdat je geen koolhydraten meer tot je beschikking hebt en dit de belangrijkste en snelste bron van energie is bij een hoge hartslag en weinig zuurstof, zal intensief sporten minder goed gaan en je per intensief sport uur minder calorieën verbranden, dus ook minder spieropbouwstimulans en meer spierafbraak hebben.

 

Volhouden, gaat dat lukken?

En zoals bij elk dieet: dit zul je vervolgens ook de rest van je leven moeten blijven volhouden. Er bestaat niet zoiets als dit even tijdelijk doen en daarna weer teruggaan naar het oude patroon. In de praktijk zie ik vaak dat het zelfs wel lijkt of men extra gevoelig op koolhydraten reageert (= niet wetenschappelijk onderbouwd), maar dat men wel bijvoorbeeld de wat ongezondere dingen van het keto-dieet onthoudt (veel kaas, vlees, vet, ook niet echt duurzaam trouwens). Terwijl oude gewoontes, bijvoorbeeld het opgegroeid zijn met een boterham of pasta weer langzaam terugkomen. Wat sneller resulteert in een (plotseling) grote gewichtstoename.

 

Dus het keto-dieet actief adviseren?

Zelf geloof ik in duurzame voedingsadviezen die op langer termijn écht bijdragen aan de gezondheid, met voldoende evidentie van studies die dit ook keer op keer laten zien. Bijvoorbeeld voldoende vezels in het voedingspatroon, beperkt rood/bewerkt vlees (tot 500g in totaal per week), dagelijks >250g groente, 2 stuks fruit, lepel noten en dan in de hoeveelheden die aansluiten op iemands beweegpatroon en doelstelling en in productkeuzes die aansluiten op iemands voorkeuren/verleden. En ja, soms valt dat heel goed te combineren zodat het voedingsadvies best ‘ketogeen’ is, dus vrij koolhydraatbeperkt. Bijvoorbeeld als er sprake is van een sterke insulineresistentie.

 

Heeft iemand de wens het keto-dieet te volgen?

Een wens komt voor /heeft te maken met motivatie, dus als die wens/motivatie er is dan zou ik zeker daarin mee willen denken! Net zoals het gebruik maken van shakes (bijvoorbeeld peroperatief bij het hebben van een grote tijdsdruk) of bepaalde producten: Het is misschien niet een standaard keuze, maar in alle gevallen zou ik willen meedenken om het patroon zo gezond en duurzaam mogelijk te maken en alles in overleg.

In onze praktijk zul je niet de eerste zijn die goede resultaten boekt met te beginnen met bijvoorbeeld het keto-dieet op de zo gezondst mogelijke manier: veel vis, avocado, noten, groente, kwark met extra zemelen en juist beperkt bewerkt vlees en vlees dat rijk is aan verzadigde vetten en vanuit die motivatie met de goede resultaten ook weer een geleidelijke opbouw te maken naar het meest wenselijke voedingspatroon.

In mijn ogen is een goede diëtist iemand die kwaliteit levert door mee te denken, inspeelt op de wens van de cliënt, creatief naar oplossing zoekt, maar vooral gezondheid vooropstelt zowel preventief als bij ziektebeelden. Alles om ervoor te zorgen dat je uiteindelijk een zo gezond mogelijk voedingspatroon hebt dat echt (duurzaam) bij je past.

Tekenen bij het kruisje

Het is weer september en dat betekent dat vele contracten van diverse zorgverzekeraars binnendruppelen voor de volgende jaren. Elk jaar is dit weer voor mijzelf, maar met mij ook voor vele andere paramedici, een grote strijd. En dan bedoel ik nog niet eens de strijd met de betreffende zorgverzekeraar, want dat is bij voorbaat al verliezen: het is niet dat zij door een bezwaarschrift van mij, de voorwaarden van hen gaan veranderen. Maar alleen al de totale strijd van de positie van onmacht waarin je lijkt te verkeren.

 

Het gaat als volgt: Er komt een contract binnen waarin allerlei eisen zijn verwerkt.

Je moet rolstoel toegankelijk zijn, een x aantal dagdelen beschikbaar zijn voor spreekuren, in het geval van ziekte moet vervanging klaar staan, je moet aangesloten zijn bij een beroepsvereniging, ingeschreven staan bij het Kwaliteitsregister etc. etc. die lijst is nogal lang en gaat maar door. De laatste jaren wordt er in deze contracten ook gesproken over PREM: een vragenlijst waarin de kwaliteit van je dienstverlening wordt gevraagd bij jouw cliënten. Enkele zorgverzekeraars, bijvoorbeeld CZ, eisten dat wij diëtisten dit gaan invoeren in onze praktijk en vervolgens ten minste uitzetten bij 30% van onze cliënten. Dan wordt er onderaan het contract een tarief genoemd dat de zorgverzekeraar gaat vergoeden als jij akkoord gaat met al deze eisen. In het geval van CZ: €61,40 per uur in 2020, maar wacht: heel gul breiden ze dit uit tot €63,30 in 2022.’

 

Kun je hier over onderhandelen? Absoluut niet, het is tekenen ja of nee.

Ga je tekenen bij het kruisje? Dan ga je akkoord met deze eisen. Teken je niet? Prima, geen contract. Komen cliënten van CZ wel naar je toe, dan moet jij ze een rekening sturen en kunnen ze die misschien tegen 60-75% vergoeding zelf moeten indienen bij de verzekeraar. Er zijn nog genoeg andere praktijken in de buurt die wel tekenen, en zo niet: dan de grote thuiszorgorganisatie wel, want die kunnen zich het risico niet permitteren klandizie mis te lopen. De ‘dekkingsgraad’ (hoeveel diëtisten er in de buurt zitten) als je niet tekent, is nog altijd groot genoeg in de ogen van de zorgverzekeraar, dus dit maakt voor hen geen verschil.

 

Samen met andere praktijken samen te besluiten niet te tekenen? Ho ho dat gaat zomaar niet! Dat is kartelvorming en strafbaar volgens de Nederlandse wet! 

 

Mede-foodie Everdien van der Leek was dit zo zat, dat zij afgelopen jaar het initiatief Red de Diëtist oprichtte, een actiegroep om toch echt eens goed kenbaar te maken dat wij diëtisten in deze machteloze strijd nou eindelijk eens moeten worden gehoord.

 

Het resultaat van CZ: er vindt voor het eerst sinds 12 jaar een tariefverhoging plaats! Dit was namelijk elk jaar €58,60 per uur (van 2007 t/m 2011 met 4 uur vergoeding uit het basispakket en nog geen eigen risico, in 2012 is het uit het basispakket gehaald en van 2013 t/m heden teruggekeerd met 3 uur vergoeding uit het basispakket en een steeds hoger wordend eigen risico) dus geeft een positieve insteek in mijn ogen.

 

We weten natuurlijk eigenlijk ook wel dat jaar in, jaar uit, gelijke tarieven hanteren gelijk staat aan verlaging, want een normale inflatie wordt hierin niet berekend, terwijl scholing, huur, materiaal, promotie, zelfs de eigen beroepsvereniging, personeelskosten e.d. elk jaar duurder worden.

 

Afgelopen jaar was de inflatie zo’n 2,5%, de ‘verhoging’ 1,6%.

De tariefsverhoging uit deze zorgovereenkomst van CZ is voor het eerste jaar zo’n 1,6%, daarna 1,3%. Nog steeds is er dus in feite onder aan de streep sprake van verlaging conform marktwaarde!

 

Wellicht heeft CZ de uitspraak van minister Hugo de Jonge ‘Je werkt in de zorg om te dienen, niet te verdienen’ iets te letterlijk genomen. Ook in het interview van Nieuws voor diëtisten lees ik de uitspraak: ‘Dit is kostendekkend voor de paramedische praktijk’.

 

Volgens mij gaat hier iets mis: het lijkt even zo dat paramedici hier worden afgeschilderd als zijnde inhalige geldwolven? 

 

Terwijl deze mensen niets anders doen dan hun passie om mensen een stukje gezonder te maken uit te dragen. Dan heb ik het niet eens over alle duizenden voorbeelden van het besparen van dure zorgkosten door middel van een paar uurtjes per cliënt aan preventief werk: Ik noem maar even een goed voedingspatroon om darmklachten te verminderen en een dure colonoscopie bij de internist te voorkomen, of verslechtering van COPD door eiwitrijke voeding tegen te gaan of simpelweg signalementen voor rode vlaggen terug te koppelen aan de arts. Maar goed, we kunnen gerust nog even een paar jaar meer negeren dat uitgebreide kosten-baten onderzoek in 2012 al berekeningen hebben laten zien dat bijvoorbeeld voor elke euro die wordt besteed aan dieetadvisering van patiënten met overgewicht en daaraan gerelateerde ziekten, netto € 14,- tot € 63,- terugkomt: € 56,- in gezondheidswinst, € 3,- aan netto besparingen op de totale zorgkosten en € 4,- als productiviteitswinst

 

En ja: daar hebben zij een intensieve 4-jarige hbo-studie voor gevolgd en vaak zelfs meer (zoals WO in mijn geval), en ja elke 5 jaar moeten zij zich wederom verantwoorden in het Kwaliteitsregister met de nodige bijscholingen, begeleidingsuren etc. Maar dat hebben zij er allemaal voor over, want je weet hoe dankbaar de cliënt daar weer mee is en wat daar nou eenmaal bij komt kijken.  Dan is het niet heel erg vreemd simpelweg te vragen dat hier een normale prijs tegenover staat.

 

Om het nog schrijnender te maken, recent kostprijsonderzoek liet het volgende zien onder diëtisten:

41 % van de respondenten heeft een pensioen geregeld;

50 % van de respondenten heeft geen AOV afgesloten;

Van een 8-urige werkdag kan gemiddeld 5,3 uur gedeclareerd worden.

 

Maar goed, daar heeft een zorgverzekeraar natuurlijk weinig mee te maken.

 

In mijn ogen is het structureel de inflatiekosten niet berekenen zeer korte termijn denken. Wat vandaag de dag bespaard wordt, zal met een paar jaar echt in groten getale terugkaatsen en dat valt niet te rijmen met een maatschappij dat zich inzet voor preventie en duurzaamheid.

 

Dan heb ik het nog niet over PREM gehad. 

Hoe opmerkelijk is het, dat als de zorgverzekeraar iets over de klant wil weten, wij daar kosten, maar vooral lasten van moeten dragen? En ons verantwoordelijk houden voor een belachelijk respondenten percentage? Zeg nou zelf: hoe vaak vult u enquêtes in over uw verblijf, vakantie, fysio, productaankoop etc.?

En wat verwacht u van de betrouwbaarheid van deze onderzoeken?

 

Persoonlijk vul ik vaak in: ‘ja, ja, ja, goed, goed, goed hopla zijn we daar ook van af’. En als een bedrijf mij al voor de zoveelste keer lastigvalt met de vraag of ik nou een keer die enquête in wil vullen, ben ik dit vaak zat en is het ‘nee, nee, nee, slecht slecht’ omdat ik geïrriteerd ben.

 

Laatst klaagde een cliënt van me met rugklachten over haar fysio: Voorheen toen ze nog onbeperkt fysio/40 behandelingen in haar pakket had, ging ze bijna elke week naar de fysio, liet ze haar rug even los masseren en kon ze gezellig bijkletsen. Geweldige fysiotherapeut! Jammer dat ie nu met pensioen was. Ze was nu terecht gekomen bij een jonge fysio: die had haar streng toegesproken dat ze echt in de basis aan haar houding en core-stability moest gaan werken, had haar maar kort gemasseerd en vervolgens aan het werk gezet.  Belachelijk! Nu moest ze van hem thuis ook de oefeningen doen, daarnaast proberen dagelijks haar 10.000 stappen te halen en hoefde ze pas over een paar weken weer terug te komen. Nou, ze dacht er niet aan terug te komen bij hem, misschien moest ze maar eens op zoek naar een ander. Of ik nog niet iemand wist?

Enkele weken later kwam mevrouw weer bij mij terug op spreekuur, ik vroeg haar hoe het met de rugklachten ging. Mevrouw gaf aan dat ze uiteindelijk toch maar thuis de oefeningen was gaan doen, want haar klachten werden alleen maar erger. Inmiddels ging het steeds beter, rugklachten waren bijna weg en zelfs liet mevrouw toch wel enigszins trots haar stappenteller app zien. Ze had er een nieuwe hobby van gemaakt haar stappen per dag te halen. Bovendien bleek na een meting dat mevrouw ook nog was afgevallen, want ons doel was, dus dubbele winst.

 

Nu vraag ik me sterk af: Wat zou mevrouw over haar vorige fysio hebben ingevuld middels PREM en wat over de nieuwe jonge fysio? En wat is beter geweest voor mevrouw? En wat voor de zorgverzekeraar?

 

Mijn punt is: wat voor kwaliteitswinst gaat het opleveren? 

Daar hebben wij toch al het Kwaliteitsregister voor: daar betalen we voor, we betalen voor de studies en alle extra tijd en eisen die nodig zijn hierin te blijven mogen staan. Wat voor toegevoegde waarde is PREM daadwerkelijk en waarom moet het door ons worden uitgevoerd?

 

CZ geeft aan PREM te hebben meegerekend in de kostprijs, maar het feit dat het huidige aanbod nog onder het huidige inflatiepercentagetarief zit staat hier haaks op! Dat is dus een behoorlijke leugen!

 

Uiteraard snap ik het dilemma dat enerzijds zorgverleners een fair tarief willen, en anderzijds men niet meer wil betalen voor de zorg.

Zelf gebruik ik niet of nauwelijks zorg, en baal ik er natuurlijk van als ik dan ook nog mijn eigen risico moet betalen indien ik wel iets nodig heb. Dus inderdaad ik sta net zo goed aan de consumentenkant waarbij ik zelf niet graag de premie zie stijgen.

Echter ben ik ervan overtuigd (en dat is ook meermaals bewezen) dat juist in deze preventieve sector de kosten nihil zijn t.o.v. de kosten die bespaart kunnen worden, dus die redenatie gaat al niet op. Daarnaast lijkt het me sterk dat die 3 uur uit het basispakket, waar velen ook nog met het eigen risico te maken hebben, de grootste kosten zijn uit het totale zorgbudget.

 

Kortom CZ, maar ook alle andere zorgverzekeraar die ook maar enigszins met een vergelijkbaar ‘aanbod’ komen: Ik vraag u echt oprecht uw prijs te herzien en hier ook een eerlijke onderhandeling van te maken in plaats van een eenzijdig aanbod die ‘getekend kan worden bij het kruisje’.

 

 

Eet als een atleet review – Duits

 

Al eerder schreven wij dat het boek Eet als een Atleet reeds vertaald is in het Duits. Daar zijn we erg trots op!

Maar nog leuker: reacties van Duitse lezers!

Zimo Tam is niet alleen good-looking, maar zelf ook atleet, personal trainer, studeerde sportwetenschappen aan de universiteit van Keulen én is auteur voor diverse online magazines. En hoe gaaf is het om uitgerekend van dit talent een superleuke bookreview te krijgen.

Weliswaar in het duits, maar hier kun je ‘m lezen!

Benieuwd naar het boek? Zowel in het Nederlands als Duits kun je ‘m hier bestellen.

Vacature sportdietist gesloten

De vacature voor sportdietist bij onze praktijk is inmiddels gesloten.

Sollicitaties voor stageplekken of werkervaringsplekken zijn altijd welkom, mits het voldoet aan een van de volgende voorwaarden:

  • Het betreft een eindstage HBO Voeding&Dietetiek (3e of 4e jaars), bij voorkeur met een sportgerelateerde minor of achtergrond
  • Het betreft een werkervaringsplek na een afgeronde opleiding Voeding&Dietetiek, bijvoorbeeld om het CV te boosten, meer vertrouwen te krijgen in het werkveld of eerste lijnservaring op te doen na het werkzaam zijn geweest in bijvoorbeeld een klinische setting
  • Het betreft een marketing stage om social media en SEO te optimaliseren en te helpen de praktijk goed op de kaart te zetten.

Indien er wordt voldaan aan een van bovenstaande voorwaarden zijn wij bereid ons in te zetten een plek te creeren, maar kunnen dit niet vooraf garanderen.

I.v.m. drukte in de praktijk kunnen wij scholieren helaas niet helpen bij het maken van een profielwerkstuk, maar willen wij van harte adviseren eens een kijkje te nemen op de betrouwbare website www.iamafoodie.nl.

 

Hoe zit het met HMB?

Deze blog is geschreven en gepubliceerd voor I am a Foodie   op deze website vind je nog tal van andere interessante blogs, boekreviews, recepten en meer!
In oktober 2017 hebben we Eet als een atleet gelanceerd. Eet als een atleet is een boek geworden met 192 pagina’s, maar we hadden genoeg tekst en inspiratie om 3 boeken te schrijven of om een super-de-super dik boek te maken. Schrijven=schrappen, en ook wij ontkwamen hier niet aan. De eerste versie van het manuscript bevatte ruim 80.000 woorden terwijl we van te voren zo’n 35.000-40.000 hadden begroot. Tsja, vervolgens hebben wij dagenlang gediscussieerd welke teksten we zouden willen behouden of herschrijven en is het ons gelukt om ruim 30.000 woorden te schrappen. Maar uiteraard hebben we deze teksten bewaard om ze alsnog met je te delen in deze rubriek ‘wat Eet als een atleet niet heeft gehaald’

Aminozuren

Beta-hydroxy-beta-methylbutyrate (HMB), een hele mond vol, is een onderdeel van het essentiële aminozuur leucine (1). Leucine op z´n beurt is weer het belangrijkste onderdeel van de BCAA´s; de afkorting voor Brand Chained Amino Acids. Naast leucine zijn iso-leucine en valine de andere twee aminozuren die de BCAA’s vormen. Deze groep met een specifieke vorm van aminozuren zijn voor de sporter mega interessant. Ze zijn namelijk goed voor je spieropbouw en als je hier onvoldoende van binnenkrijgt zal je herstel en spieropbouw minder optimaal verlopen. Gelukkig bevat gemiddelde Nederlandse voeding een grote hoeveelheid eiwitten, waar je deze BCAA’s weer uithaalt. In dierlijke eiwitten (vlees, vis, zuivel, ei) zitten een stukje meer BCAA’s dan in plantaardige eiwitten (bonen, peulvruchten, granen), dus als je (bijna) geen dierlijke eiwitten neemt is het aan te raden veel verschillende soorten plantaardig eiwitten te nuttigen om verschillende aminozuren in de juiste verhouding te laten opnemen door het lichaam (2). Maar nu even terug naar de HMB: omdat leucine de belangrijkste BCAA is, en HMB hier weer een metaboliet (een product dat vrij komt bij de afbraak van leucine) van is, zou dit kunnen bijdragen aan het herstel in situaties waar veel spierafbraak ontstaat (1).

Lees verder

Hét sportvoedingsboek Eet als een Atleet uitgebracht door Titia

Titia heeft samen met collega’s Vera Wisse en Sarai Pannekoek onder de noemer van I am a Foodie het sportvoedingsboek Eet als een Atleet uitgebracht. Boordevol tips, rekentools, voorbeelden, infographics en recepten. Schaf ‘m hier aan.

 

Eet als een Atleet: hét boek over sportvoeding inclusief praktische tips en handige recepten!

Nieuw logo voor praktijk Voedingconditie

Hiep hiep hoera! Voedingconditie bestaat 5 jaar! En om dat te vieren passen wij onze huisstijl aan. Het nieuwe logo staat voor een een cirkeldiagram: alles in de juiste verhouding, volgens de laatste wetenschap en tevens beeld het ook de V van Voedingconditie uit. De halter staat beeld een C uit en staat voor onze affiniteit met sporten: van 2x per week beweging onder begeleiding van de fysiotherapeut tot aan 20+ uur per week: voeding en lichamelijke conditie gaan niet zonder elkaar en wij streven altijd naar samenwerking met partijen die op dit vlak de beste professionals zijn: fysiotherapeuten, podotherapeuten, personal trainers, luxe sportcentra en Crossfit boxen. Nog altijd geld onze slogan: Voor elke prestatie een advies op maat.

In september verwacht: Eet als een Atleet: hét boek over sportvoeding

Eindelijk is het dan zover: wie nog meer verdieping wil over sportvoeding kan in september het boek Eet als een Atleet verwachten. Zet je hier alvast op de lijst voor meer informatie.

Eet als een Atleet: hét boek over sportvoeding inclusief praktische tips en handige recepten!

Eet als een Atleet: hét boek over sportvoeding inclusief praktische tips en handige recepten!

Een dag uit de Tour de France

Een dag uit de Tour de France…

Titia is afgelopen zomer mee geweest als kok en sportdiëtist bij de profwielerploeg Giant Alpecin, vanaf 2017 Team Sunweb. Deze blog is geschreven voor de website www.iamafoodie.nl waar nog veel meer leuke blogs, tips, boekreviews en recepten zijn te vinden!

Foto: Wouter Roosenboom

Tita van der Stelt en Laurens ten Dam Foto: Wouter Roosenboom

Opstarten: het ontbijt
6.30u gaat de wekker… Zelf zonder snoozen (mijn vriend zou trots op me zijn) spring ik meteen onder de douche, zodat ik 20 min later zeker aan het ontbijt kan zitten. Daar aangekomen zijn er al wat mecaniciens en soigneurs (verzorgers/fysiotherapeuten) bijna klaar met ontbijten. Na het ontbijt snel de keuken in, om mijn brood uit de broodmachines te halen die ik de dag ervoor al met timer heb aangezet. Ik gebruik 100% volkoren speltbrood van meel van bakkerij De Bisschopsmolen uit Maastricht. Het bevat veel vezels, maar iets minder galactanen dan volkoren tarwebrood. Vooral uit voorzorg voor enkele renners met gevoelige darmen. De hele dag sportvoeding zonder vezels met een hoog glucose en fructosegehalte kan namelijk weleens klachten opleveren of maakt een duik in het toilet van een camper noodzakelijk.

Bij het ontbijt serveer ik 2 broden, waarvan 1 meestal met gedroogd fruit erdoor (voor zowel smaak als extra koolhydraten), havermoutvariaties en omeletjes. Mijn favoriete havermout is een ovenschotel met havermout, amandelmelk, geraspte appel, kaneel, rozijnen en een beetje honing en dit 30 minuten afbakken op 180 graden: dan krijg je een lekkere ontbijtappeltaart. Daarnaast gebruiken de renners nog producten uit de ontbijt box: een samengestelde box met voorkeursmuesli, noten, gedroogd en vers fruit etc. Bij een zwaardere bergetappe komt er vaak nog rijst en/of pasta bij. Tijdens het ontbijt werken ze minstens 1200kcal naar binnen.

Bidons & feedingbags
Ondertussen maken de soigneurs alle bidons en feedingbags klaar met de voeding voor tijdens de race met de sportvoeding die we samen met Born hebben ontwikkeld en zelfgemaakte rijstcakejes van de soigneurs. In de race eten en drinken de renners op een gemiddelde dag zo’n 1800kcal aan sportvoeding en dranken.

Na het maken van het ontbijt maak ik meteen de maaltijd voor na de race. Bijvoorbeeld een pastagerecht met verse groenten en een beetje zelfgemaakte pesto en een fruitsalade of smoothie. Deze geef ik mee aan de bus, waar de renners ook douchen en omkleden na de etappe, zodat ze direct kunnen beginnen met calorieën aanvullen. Circa 1600kcal worden hier met gemak behaald.

Op naar de volgende stop & avond eten
Ondertussen vertrek ik naar het volgende hotel, phoe dit keer staat er 275km op de teller naar het volgende hotel! Ook de renners hebben een lange etappe en zullen wel laat in het hotel zijn. We rijden naar Spanje. Maar eerst nog even een pitstop bij de LeClerc, een fijne grote supermarkt in Frankrijk. Daar hebben ze vrijwel alles. Toch duurt boodschappen doen in een vreemde supermarkt elke keer langer dan je zou willen. Eenmaal aangekomen bij het volgende hotel maak ik kennis met de keuken, overleg ik het menu, kijk ik nog even de finale van de etappe van vandaag (in Nederland krijg je soms meer mee van de Tour zelf), sorteer ik mijn kookspullen en begin ik met koken. Minstens 4kg aan groente vergt nog wel wat snijwerk. Ik kook dan wel voor 9 personen, maar het lijken er soms wel 30. Dit keer staat er pasta bolognese op het menu. Inclusief rode wijn door de saus, die vervolgens circa 3 uur goed staat te pruttelen. Rond 22:00uur zijn de renners klaar met de massages e.d. en schuiven ze aan. Met gemak schuiven ze 2kg (ongekookt gewicht) aan volkoren speltpasta naar binnen + extra brood + salade + extra groente + dessert. 2000kcal tikken ze zeker aan.

23.00 uur: staff meeting
Om 23:00u zit iedereen van het personeel eindelijk zelf aan tafel, mijn ogen vallen al bijna dicht. Toch moeten ze nog even openblijven, want na de maaltijd volgt de staff meeting voor de plannen voor de volgende dag. Wederom een lange en belangrijke etappe, dus alle hulp is welkom. Dit keer wordt ook mijn hulp gevraagd om te helpen met feedingbags aangeven onderweg. Leuk om een keer in de koers mee te gaan! Gelukkig heb ik ook al boodschappen gedaan voor de volgende dag, dus dat komt goed uit. (Gezonde hamburgers en ovenpatat van zoete aardappel: want de dag erop is het rustdag). Om 0:40 lig ik dan eindelijk in mijn bed en ben ik direct vertrokken.

De volgende dag gaat de Tour richting Andorra en ik ga met een collega vooruit om een plaats in de feedingzone op te zoeken. Na lang wachten komt dan eindelijk de kopgroep langs, met Tom Dumoulin in de kopgroep! Even later komt de rest van het peloton en deel ik nog enkele feedingbags uit. Tijd om naar het volgende hotel te gaan. Daar aangekomen kunnen we de laatste paar km ’s bekijken en zien we hoe Tom heroïsch door hagelstenen bergopwaarts de overwinning pakt! Dat soort momenten maken het dubbel en dwars waard om hier met het hele team keihard voor te werken.